There are two powerful phenomena unfolding on earth: the rise of global warming and the rise of women and girls. The link between them is often overlooked, but gender equity is a key answer to our planetary challenge. Let me explain.
دو پدیدهٔ قدرتمند بر روی زمین آشکار میشوند: افزایش گرمایش جهانی و برخاستن زنان و دختران. ارتباط اینها اغلب نادیده گرفته میشود، اما برابری جنسیتی پاسخ کلیدی به چالش سیارهای ما است. اجازه دهید توضیح دهم.
For the last few years, I have been working on an effort called "Project Drawdown." Our team has scoured humanity's wisdom for solutions to draw down heat-trapping, climate-changing emissions in the atmosphere -- not "someday, maybe, if we're lucky" solutions, the 80 best practices and technologies already in hand: clean, renewable energy, including solar and wind; green buildings, both new and retrofitted; efficient transportation from Brazil to China; thriving ecosystems through protection and restoration; reducing waste and reclaiming its value; growing food in good ways that regenerates soil; shifting diets to less meat, more plants; and equity for women and girls. Gender and climate are inextricably linked. Drawing down emissions depends on rising up.
در چند سال اخیر، من بر روی برنامهای به نام «پروژه Drawdown» کار میکنم. تیم ما دانش بشری را بررسی میکرد تا راهحلهایی برای کاهش گازهای تغییردهندهٔ اقلیم و نگهدارندهٔ گرما در جوّ زمین ارائه کند-- نه راهحلهای « یک روزی، شاید، اگر ما خوششانس باشیم»، هشتادتا از بهترین تکنولوژیها و برنامهها هم اکنون در دسترس هستند: انرژی پاک و تجدیدپذیر، شامل انرژی خورشیدی و بادی؛ ساختمانهای منطبق با محیطزیست، هم تازهساز و هم بازسازی شده؛ حمل و نقل کارآمد از برزیل تا چین؛ توسعهٔ زیستبوم از راه حفاظت و تجدیدپذیری؛ کاهش دادن زباله و احیای ارزش آن؛ تولید غذا از راههای مناسبی که خاک را بازتولید کند؛ تغییر رژیم غذایی به گوشت کمتر، سبزیجات بیشتر؛ و برابری برای زنان و دختران. جنسیت و اقلیم ارتباط جداییناپذیری دارند. کم کردن گازهای گلخانهای به برخاستن زنان بستگی دارد.
First, a bit of context. We are in a situation of urgency, severity and scope never before faced by humankind. So far, our response isn't anywhere close to adequate. But you already know that. You know it in your gut, in your bones. We are each part of the planet's living systems, knitted together with almost 7.7 billion human beings and 1.8 million known species. We can feel the connections between us. We can feel the brokenness and the closing window to heal it. This earth, our home, is telling us that a better way of being must emerge, and fast.
اول، کمی پیشزمینه بدهم. ما در موقعیتی از اضطرار، وخامت و آزادی عمل هستیم که قبل از این هرگز نوع بشر با آن روبهرو نشده است. تا به حال، پاسخ ما اصلا کافی نبوده است. اما شما هماکنون آن را میدانید. با حس شهودی خود این را میدانید، و سخت به آن باور دارید. ما بخشی از مجموعهٔ جانداران سیاره هستیم، که با نزدیک به ۷.۷ میلیارد نفر به هم وابسته شدهایم و ۱.۸ میلیون گونهٔ جانوری و گیاهی شناخته شده. ما میتوانیم ارتباط بین خود را احساس کنیم. میتوانیم آسیبها را حس کنیم و بنبستها را تا آن را ترمیم کنیم. این زمین، خانهٔ ما، به ما میگوید شیوهٔ بهتری از زندگی باید ظهور کند، و به سرعت باید این اتفاق بیفتد.
In my experience, to have eyes wide open is to hold a broken heart every day. It's a grief that I rarely speak, though my work calls on the power of voice. I remind myself that the heart can simply break, or it can break open. A broken-open heart is awake and alive and calls for action. It is regenerative, like nature, reclaiming ruined ground, growing anew. Life moves inexorably toward more life, toward healing, toward wholeness. That's a fundamental ecological truth. And we, all of us, we are life force.
به تجربهٔ من، داشتن چشمان باز یعنی هر روز قلبی شکسته داشته باشی. این اندوهبار است که من خیلی کم صحبت میکنم اگرچه کار من به قدرت صدا نیاز دارد. به خودم یادآوری میکنم که قلب به سادگی میتواند بشکند، یا شکوفا شود. یک قلب شکسته اما شکوفا، بیدار و زنده است و به عمل فرامیخواند. این بازتولیدکننده است، مثل طبیعت، خیش زدن زمین بایر، رشد کردن دوباره. زندگی توقفناپذیر به سمت زندگی بیشتر حرکت میکند، در جهت التیام یافتن، در جهت تمامیت. این یک حقیقت محیط زیستی پایه است. و ما، همهٔ ما، نیروهای زندگی هستیم.
On the face of it, the primary link between women, girls and a warming world is not life but death. Awareness is growing that climate impacts hit women and girls hardest, given existing vulnerabilities. There is greater risk of displacement, higher odds of being injured or killed during a natural disaster. Prolonged drought can precipitate early marriage as families contend with scarcity. Floods can force last-resort prostitution as women struggle to make ends meet. The list goes on and goes wide. These dynamics are most acute under conditions of poverty, from New Orleans to Nairobi. Too often, the story ends here. But not today. Another empowering truth begs to be seen. If we gain ground on gender equity, we also gain ground on addressing global warming. This connection comes to light in three key areas, three areas where we can secure the rights of women and girls, shore up resilience and avert emissions at the same time.
در نگاه کلی، ارتباط اولیه بین زنان، دختران و جهان رو به گرما نه زندگی، که مرگ است. آگاهی در حال افزایش است که تأثیرات اقلیمی به زنان و دختران بیشترین ضربه را میزند، که در حال حاضر آسیبپذیری بیشتری دارند. خطر بیشتری در زمینهٔ بیخانمانی وجود دارد، با احتمال بیشتری از زخمی شدن یا کشتهشدن در زمان فجایع طبیعی. خشکسالی طولانیمدت میتواند ازدواج زودهنگام را تسریع کند چراکه خانوادهها با کمبودها دستوپنجه نرم میکنند. سیلها میتوانند گزینهٔ آخر را به فحشا سوق دهند چراکه زنان مایحتاج خود را به سختی تأمین میکنند. این فهرست ادامه دارد وگستردهتر میشود. در شرایط فقر این تحرکات در بحرانیترین حالت هستند، از نیواورلئانز تا نایروبی. بیشتر اوقات، داستان همین جا تمام میشود. اما امروز این طور نیست. حقیقت قدرتمند دیگری تمنای دیده شدن دارد. اگر ما به بستری از برابری جنسیتی برسیم، ما همچنین به بستری برای حل مشکل گرمایش جهانی میرسیم. این ارتباط در سه زمینهٔ اصلی دیده میشود، با این سه بخش میتوانیم حقوق زنان و دختران را حفظ کنیم، تقویت کردن تجدیدپذیری و توقف انتشار گرما را تضمین کنیم.
Women are the primary farmers of the world. They produce 60 to 80 percent of food in lower-income countries, often operating on fewer than five acres. That's what the term "smallholder" means. Compared with men, women smallholders have less access to resources, including land rights, credit and capital, training, tools and technology. They farm as capably and efficiently as men, but this well-documented disparity in resources and rights means women produce less food on the same amount of land. Close those gaps, and farm yields rise by 20 to 30 percent. That means 20 to 30 percent more food from the same garden or the same field. The implications for hunger, for health, for household income -- they're obvious. Let's follow the thread to climate.
زنان اصلیترین کشاورزان در جهان هستند. آنها ۶۰ تا ۸۰ درصد غذا را در کشورهای کمدرآمدتر تولید میکنند، اغلب بر زمینهایی کمتر از پنج جریب کار میکنند. «خرده مالک» به همین معنی است. در مقایسه با مردان، خرده مالکان زن دسترسی کمتری به منابع دارند، شامل حقوق زمین، اعتبار و سرمایه، آموزش، ابزار و تکنولوژی. آنها با ظرفیت و بهرهوری مشابه مردان کشاورزی میکنند، اما این نابرابری اثبات شده در منابع و حقوق یعنی زنان غذای کمتری در زمین هماندازه تولید میکنند. این شکافها را برطرف کنید، و مزرعه ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر محصول میدهد. این یعنی ۲۰ تا ۳۰ درصد غذای بیشتر از همان باغ یا مزرعه. اثرات جانبی بر گرسنگی، سلامت، درآمد خانوار-- واضح هستند. بیاید سرنخ را تا اقلیم دنبال کنیم.
We humans need land to grow food. Unfortunately, forests are often cleared to supply it, and that causes emissions from deforestation. But if existing farms produce enough food, forests are less likely to be lost. So there's a ripple effect. Support women smallholders, realize higher yields, avoid deforestation and sustain the life-giving power of forests. Project Drawdown estimates that addressing inequity in agriculture could prevent two billion tons of emissions between now and 2050. That's on par with the impact household recycling can have globally. Addressing this inequity can also help women cope with the challenges of growing food as the climate changes. There is life force in cultivation.
ما انسانها به زمین برای کاشت غذا نیازمندیم. متأسفانه، جنگلها اغلب نابود شدهاند تا آن را تأمین کنند، و این جنگلزدایی گازهای گلخانهای را تولید میکند. اما اگر مزارع موجود غذای کافی تولید کنند، جنگلها احتمالا کمتر از بین میروند. بنابراین اثرات موجی وجود دارد. زنان با سهام کوچک را حمایت کنید، محصولات بیشتر را ببینید، از جنگلزدایی جلوگیری کنید و قدرت زندگیبخش جنگلها را حفظ کنید. پروژهٔ «دراودون» تخمین میزند که توجه به نابرابری در کشاورزی میتواند مانع دو میلیارد تن گاز گلخانهای از الآن تا ۲۰۵۰ شود. این برابر است با تأثیری که بازیافت خانگی میتواند در جهان داشته باشد. توجه به این نابرابری میتواند همچنین به زنان کمک کند با چالشهای کاشت غذا کنار بیایند همان طور که اقلیم تغییر میکند. نیروی زندگی در کاشت وجود دارد.
At last count, 130 million girls are still denied their basic right to attend school. Gaps are greatest in secondary school classrooms. Too many girls are missing a vital foundation for life. Education means better health for women and their children, better financial security, greater agency at home and in society, more capacity to navigate a climate-changing world. Education can mean options, adaptability, strength. It can also mean lower emissions. For a variety of reasons, when we have more years of education, we typically choose to marry later and to have fewer children. So our families end up being smaller. What happens at the individual level adds up across the world and over time. One by one by one, the right to go to school impacts how many human beings live on this planet and impacts its living systems. That's not why girls should be educated. It's one meaningful outcome.
طبق آخرین بررسی، حق اساسی به مدرسه رفتن۱۳۰ میلیون دختر همچنان نادیده گرفته میشود. شکافها در کلاسهای مقطع راهنمایی مهمتر هستند. تعداد بسیاری از دختران پایهای اساسی برای زندگی را از دست میدهند. آموزش یعنی سلامت بهتر برای زنان و بچهها، امنیت مالی بهتر، جایگاه مهمتر در خانه و در جامعه، ظرفیت بیشتر برای راهیابی در جهانی با اقلیم در حال تغییر. آموزش میتواند به معنی انتخابها، تطبیقپذیری، توانمندی باشد. این همچنین به معنی گاز گلخانهای کمتر است. بنا به دلایل مختلف، وقتی ما تحصیلات بالاتر داریم، ما معمولا انتخاب میکنیم که دیرتر ازدواج کنیم و بچههای کمتری داشته باشیم. پس خانوادههای ما کوچکتر میشوند. آنچه در سطح فردی رخ میدهد در سراسر جهان و در طول زمان به آن اضافه میشود. یک به یک به یک، حق به مدرسه رفتن اثر میگذارد بر این که چند انسان بر روی این سیاره زندگی کنند و بر مجموعهٔ جانداران تأثیرگذار است. این دلیلی بر این نیست که چرا دختران باید درس بخوانند. این یکی از نتایج معنادار آن است.
Education is one side of a coin. The other is family planning: access to high-quality, voluntary reproductive health care. To have children by choice rather than chance is a matter of autonomy and dignity. Yet in the US, 45 percent of pregnancies are unintended. Two hundred and fourteen million women in lower-income countries say they want to decide whether and when to become pregnant but aren't using contraception. Listening to women's needs, addressing those needs, advancing equity and well-being: those must be the aims of family planning, period. Curbing the growth of our human population is a side effect, though a potent one. It could dramatically reduce demand for food, transportation, electricity, buildings, goods and all the rest, thereby reducing emissions. Close the gaps on access to education and family planning, and by mid-century, we may find one billion fewer people inhabiting earth than we would if we do nothing more. According to Project Drawdown, one billion fewer people could mean we avoid nearly 120 billion tons of emissions. At that level of impact, gender equity is a top solution to restore a climate fit for life. At that level of impact, gender equity is on par with wind turbines and solar panels and forests. There is life force in learning and life force in choice.
تحصیلات یک روی یک سکه است. روی دیگر، برنامهریزی خانواده است: دسترسی به مراقبتهای بهداشت باروری داوطلبانه و با کیفیت بالا. داشتن بچه با انتخاب بیشتر از شانس به استقلال و اختیار مرتبط است. اما در آمریکا، ۴۵ درصد بارداریها بدون برنامهریزی هستند. دویست و چهارده میلیون زن در کشورهای کمدرآمد میگویند میخواهند دربارهٔ چرایی و زمان بارداری تصمیم بگیرند اما از لوازم پیشگیری استفاده نمیکنند. با شنیدن نیازهای زنان، توجه به آن نیازها، ارتقای برابری و رفاه: آنها باید اهداف برنامهریزی خانواده باشد، تمام. محدود کردن رشد جمعیت انسانها یک اثر جانبی است، اگرچه میتواند یک قابلیت هم باشد. این میتواند به صورت قابل توجهی نیاز به غذا، حمل و نقل، برق، ساختوساز، کالاها و بقیهٔ موارد را کم کند، در نتیجه گازهای گلخانهای کمتر میشوند. شکاف در دسترسی به آموزش و برنامهریزی خانواده را از بین ببرید، و در نیمهٔ قرن، یک میلیارد جمعیت کمتری بر روی زمین زندگی میکنند نسبت به وقتی که هیچ کاری انجام ندهیم. به گزارش «پروژهDrawdown»، یک میلیارد انسان کمتر میتواند معنی بدهد از حدود ۱۲۰ میلیارد تُن گاز گلخانهای اجتناب کنیم. در آن سطح از تأثیر، برابری جنسیتی یک راه حل مهم برای برگردان اقلیم به زندگی است. در آن سطح از تأثیر، برابری جنسیتی مساوی با توربین بادی است و پنلهای خورشیدی و جنگلها. نیروی زندگی در یادگیری است و در انتخاب.
Now, let me be clear: this does not mean women and girls are responsible for fixing everything.
حالا، اجازه بدهیم واضح بگویم: این به این معنی نیست که زنان و دختران مسئول درست کردن همه چیز هستند.
(Laughter)
(خنده)
Though we probably will.
اگرچه احتمالا ما هستیم.
(Laughter)
(خنده)
(Applause)
(تشویق)
Equity for women in agriculture, education and family planning: these are solutions within a system of drawdown solutions. Together, they comprise a blueprint of possibility. And let me be even clearer about this: population cannot be seen in isolation from production or consumption. Some segments of the human family cause exponentially greater harm, while others suffer outsized injustice. The most affluent -- we are the most accountable. We have the most to do.
برابری برای زنان در کشاورزی، آموزش و برنامهریزی خانواده است: راهحلهایی درون مجموعهٔ راهحلهای دراودَون وجود دارد. با هم، آنها طرح اولیهای از امکانات را تشکیل میدهند. و اجازه بدهید از این هم روشنتر مطرح کنم: جمعیت نمیتواند جدا از تولید یا مصرف در نظر گرفته شود. بعضی بخشهای خانوادهٔ بشری آسیب بسیار بیشتری ایجاد میکنند، در حالی که دیگران از بیعدالتی بیش از اندازه رنج میبرند. ثروتمندترین-- ما بیشترین مسئولیت را داریم. ما بیشترین کار را باید انجام بدهیم.
The gender-climate connection extends beyond negative impacts and beyond powerful solutions. Women are vital voices and agents for change on this planet, and yet we're too often missing or even barred from the proverbial table. We're too often ignored or silenced when we speak. We are too often passed over when plans are laid or investments made. According to one analysis, just 0.2 percent of philanthropic funds go specifically towards women and the environment, merely 110 million dollars globally, the sum spent by one man on a single Basquiat painting last year. These dynamics are not only unjust, they are setting us up for failure. To rapidly, radically reshape society, we need every solution and every solver, every mind, every bit of heart, every set of hands.
ارتباط جنسیت و اقلیم ورای آثار منفی و فراتر از راهحلهای قدرتمند است. زنان صداهای مهم و نمایندگانی برای تغییر در این سیاره هستند، و اما همچنان بیشتر اوقات غایب هستیم یا حتی از حضور در تصمیمگیریها منع شدهایم. وقتی حرف میزنیم معمولاً نادیده گرفته یا ساکت میشویم. معمولاً بسیار نادیده گرفته میشویم وقتی طرحها آماده هستند یا سرمایهگذاریها انجام میشود. بنا بر یکی از تحلیلها، فقط ۰/۲ درصد سرمایههای خیریهها به زنان و محیط زیست اختصاص مییابد. فقط ۱۱۰ میلیون دلار در سطح جهان، مجموع هزینه شده توسط یک نفر بر یک نقاشی از باسکیا در سال گذشته بود. این تحولات نه تنها غیرمنصفانه هستند، که ما را برای شکست آماده میکنند. برای تحول سریع و اساسی جامعه، ما به هر راهحل و حلکنندهای نیاز داریم، هر ذهن، هر ذرهای از قلب، هر یک جفت دست.
We often crave a simple call to action, but this challenge demands more than a fact sheet and more than a checklist. We need to function more like an ecosystem, finding strength in our diversity. You know what your superpowers are. You're an educator, farmer, healer, creator, campaigner, wisdom-keeper. How might you link arms where you are to move solutions forward?
ما معمولاً فراخوانی ساده به عمل میخواهیم، اما این چالش به بیش از برگهای از حقایق نیاز دارد و بیش از یک فهرست اسامی و اشیاء. ما نیاز داریم نقشی بیشتر شبیه به یک اکوسیستم ایفا کنیم، نقاط قوت را در تنوع خود بیابیم. شما میدانید ابرقدرتهای شما چه هستند. شما به عنوان یک تحصیلکرده، کشاورز، درمانگر، سازنده، نامزد انتخابات، حکیم. چطور ممکن است همبستگی ایجاد کنید از جایی که هستید تا راهحلها را به جلو پیش ببرید؟
There is one role I want to ask that all of you play: the role of messenger. This is a time of great awakening. We need to break the silence around the condition of our planet; move beyond manufactured debates about climate science; share solutions; speak truth with a broken-open heart; teach that to address climate change, we must make gender equity a reality. And in the face of a seemingly impossible challenge, women and girls are a fierce source of possibility.
فقط یک نقش است که میخواهم همهٔ شما آن را ایفا کنید: نقش پیامرسان. این زمانی برای هشیاری همگان است. ما نیازمندیم تا سکوت را دربارهٔ شرایط سیارهمان بشکنیم؛ به ورای مباحث خنثی در زمینهٔ دانش اقلیم برویم؛ راهحلها را به اشتراک بگذاریم؛ با قلبی شکسته اما شکوفا دربارهٔ حقیقت سخن بگوییم؛ توجه به تغییر اقلیم را آموزش دهیم، ما باید برابری جنسیت را به واقعیت بدل کنیم. و در رویارویی با یک چالش به ظاهر غیرممکن، زنان و دختران نیروی قدرتمند امکانپذیری هستند.
It is a magnificent thing to be alive in a moment that matters so much. This earth, our home, is calling for us to be bold, reminding us we are all in this together -- women, men, people of all gender identities, all beings. We are life force, one earth, one chance. Let's seize it.
فوقالعاده زیباست که زنده باشیم در لحظهای که بسیار مهم است. این زمین، خانهٔ ما، ما را فرامیخواند تا به آن توجه شود، به ما یادآوری میکند که ما همه در اینجا با هم هستیم-- زنان، مردان، مردمانی از همهٔ هویتهای جنسیتی، همهٔ موجودات. ما نیروی زندگی هستیم، یک زمین، یک فرصت. بیاید آن را حفظ کنیم.
Thank you.
ممنونم.
(Applause)
(تشویق)